KENDİNE DÖNÜŞ YOLU
Bazen iyi geliyor
yalnızlık,
Sessizliği dinliyorsun
kalbinle,
Sözsüz bir şarkı başlıyor
içinden,
Gözlerinle konuşuyorsun.
Bazen iyi geliyor
yalnızlık,
Bir dua gibi huzur
veriyor,
Kendini görüyorsun,
Ruhunun çıplak
aynasında.
Gözlerin konuşuyor,
Sessizlik bir melodiye
dönüşüyor,
Beynin susuyor,
Kalbin nihayet cevap
veriyor.
Kendime sarılıyorum
büyük bir özlemle,
Yıllar sonra fark
ediyorum,
Ne çok ihmal etmişim
kendimi…
Ne çok susturmuşum
içimdeki sesi.
Ve anlıyorum,
Bazen, evet bazen,
Yalnızlık bir kaçış değil,
Kendine dönüş yoludur.