İÇİMDEKİ ÇOCUK
Çocuk saf duygudur;
neşe, umut ve yarının sessiz müjdesidir.
Herkesin içinde bir çocuk yok mudur?
Biraz kırgın, biraz buruk…
Zamanında sarılınmamış,
oyuna doyamamış,
sessizce büyümüş bir çocuk…
Çocuk gökyüzü gibi mavidir,
uçurtma gibi özgür,
güneş gibi iç ısıtan.
Ve aslında çocuk;
kayboldu sanılan değil,
içimizde bekleyen bir hazinedir.
En çok da içimizdeki çocuğa sarılalım…
Onu hiç unutmayalım.
Çünkü o, sustuğumuz yerde konuşan,
yorulduğumuz anda bizi ayağa kaldıran,
Bu yüzden
usulca elimize tutunan yanımızdır.
Kırılmışsa, onaralım…
Üşümüşse, ısıtalım…
Yalnız kalmışsa, yanında olalım.
Arzu BAL Yazar – Şair